Fire boms i Troms!

Vi var så heldige å bli inviterte til “Artsfisketreff & Høstcup” av Tromsø Havfiskeklubb på Lauklines i Troms i år, og sidan det er vedtatt internt i NKML at vi skal være representerte der det skjer i artsfiske-Noreg, falt det heilt naturleg for oss å sende ein delegasjon. Og det er ikkje kven som helst som blir sende på slikt. For oss i NKML er dette litt som OL i artsfiske, berre med strengare krav. Dei som etter nøye vurdering av faglærde menn, og med knallharde fysiske testar slik som Blue Nun-testen, rævkrok og nakenbading, til slutt vart plukka ut, var desse:

Adam Andrén, Sindre Bøe, Irvin Kilde og frank Sande. (Foto: Ukjent)

Sidan konkurransen innebærer loddtrekning av båt, kom alle fire på forskjellige båtar, noko som åpnar for ein spesiell type bloggrapport, nemleg multiskribentrapport! Kvar av dei fire vil her presantere langhelga i Troms på sin særegne måte, frå sin eigen synsvinkel, og vi får dermed ta del i heile fire eventyr frå det høge nord. Det er berre å lene seg attende i godstolen, sprette ei kald pale ale, og lat augene trille over linjene som vogna (?) på ei skrivemaskin!

Boms 1 – Adam

Dag 1 – Ankomst med bonusfisk!

Att komma upp till nordnorge är helt speciellt. Jag vet inte om det är luften, naturen eller människorna, men det är i en egen klass. Så när Øyvind frågade om vi inte skulle komma oss en tur upp till “høstcupen” så var vi inte så svåra att be. Jag, Frank, Sindre och Irvin hade chansen att åka. Det skulle i efterkant visa sig att det var mer än nog NKML’are för att hålla trycket uppe under och efter fiske.

Dagen innan avresa tog Frank och jag turen inom Sindre för att gemensamt packa stängerna. Om någon undrar så går det cirkus 7 havfiskestänger i en bazooka. Dessutom så fick vi snackat lite feskeshit å trissat upp förväntningarna ännu mer. Klockan 4 på natten var allt i box och jag kunde ta mig 3 välförtjänta timmars sömn. Upp tidigt, fixa med ungarna, dra på jobb några timmar, dra hem för sista staschet, men så står vi på flygplassen med en öl i handen å roen sänker sig! Väl i Tromsø blir vi stående och vänta på en taxi som inte kommer. Men efter några telefonsamtal mellan mig, Øyvind och taxicentralen finner vi ut att problemet är en chauffören som dratt på fjället utan att säga ifrån.

Man kan väl egentligen inte klaga. (Foto: Frank Sande)

Efter detta sitter vi i en minibuss rimligt fort och är åter i gott humör. Upplägget första kväll är presentation av båtlottning och det sociala. Men först må jag bara ner en tur på flytbryggan för att se om jag kan spotta en liten djävul som vägrade att låta sig krokas tidigare i år. Ser ned mot kättingen och där är den! Ropar att någon må skaffa mig en stang. Frank är snabb som en blixt, jag är betydligt trögare med att få på kroken med darrande fingrar.

På et tidspunkt var det så mange artstullingar på brygga at vi frykta for stabiliteten. (Foto: Sindre Bøe)

Agnet går ut men det tar sin tid innan den gapar över räkbiten. Jag sätter ett tillslag och ut far kroken, precis som sist! “&#$&%!#&$#$” Fisken blir lite skrämd men jag får lurat den till att ta en gång till å nu sitter den! Fisk, øl, skratt å livet är på topp.

Ny art, 960 gram! (Foto: Sindre Bøe)
Ny art = bad. (Foto: Sindre Bøe)

                     

Dag 2 – Testfiske

“Morgonstund har guld i mun” säger dom i Sverige, men med gutta på tur så är det väl hellre “Morgonstund har gammal ölsmak i mun”. Men vad gör nu det när havet ligger som en spegel utanför! Med makrill och räkor i båten sätter vi kursen väst mot en kant som tippar från 200 ned till en 400 meter. Utpå storhavet är det lika blankt som i Sverres ögon när man häller upp champagnen på rätt sätt. Vi har ingen tillgång till ankare, men vad gör nu det när driften är 0,2 knop. Uern står så tätt att det är svårt att komma sig ned till bottnen, tyvärr så är det inga stora att se. Men efter vart som ett gäng småfiskar fått turen upp till båten så är det något större som biter över den halva makrillen hos mig. Spänningen är stor på vägen upp men det visar sig vara lite mindre spännande än vad vi hoppades på.

10+, men alikaväl inte 10+ (Foto: Irvin Kilde)

Tiden går utan att det är så mycket mer att se på djupet, så vi kör in för att få testat runt efter lite annat. Vi startar upp på “hysegrunna” där vi fort kan konstatera att dom går tätt. Vikten håller sig runt 2-2,5 så vi fortsätter innåt i skärgården för att lura upp lite flat. Ingmar känner plassen och snart har jag på något som ger ganska fin tyngd. Lurad av dubbelbett, men första spättan i båten.

San/spett-double. (Foto: Irvin Kilde)

Nu börjar tiden att gå ifrån oss men vi ska hinna en liten runda efter gapert och kloskate också. Det starta lite trögt, men sen blir det fullt kör! På en liten stund tar jag 4 och kan notera mig ny pb.

490 gram. (Foto: Irvin Kilde)

Fisket var över för första dag, nu skulle resterande tid av kvällen läggas på presentation att båtlottning och det sociala.

Dag 2 & 3 – Tävlingsdagarna

Kort uppsummerat så kan jag säga att själva tävlingen inte gick så bra. Vi fick dom lätta arterna, men inget av det andra ville sig. När vi fann ut att vi hade halkat efter så avändes tiden på att lura upp rödspättor istället för att fiska små långor och svarthå. Så jag avslutar min upplevelse från Troms med några bilder istället för en massa tomma ord.

(Foto: Arve Lynghammar)
(Foto: Sindre Bøe)
(Foto: Irvin Kilde)

Väl genomfört arrangemang av Tromsøguttarna. Kan fort vara att vi ses där uppe igen 2015!

Boms 2 – Irvin

For et opplegg! For et vær! For et fiske! Det ble en perfekt helg både fiskemessig og sosialt, og med et stabilt høytrykk som kun Øyvind Høier kunne mane frem. Vi kunne speile oss i sjøen hele helga.

Konkurranseformen var like enkel som den var genial. Hver art var forhåndsgitt en poengsum (fra 10 til 100) ut fra hvor vanlige de er, så har man lov å melde inn 3 fisk per art. Man kan melde inn ytterligere to fisk dersom de er over en satt specimenvekt, og specimenfisk gir 25 bonuspoeng i tillegg til artspoenga.

Lørdag

På konkurransen var jeg på lag med Ingemar og Harald, og lokket av det gode fisket på fredagen var planen å stikke på dypet rett etter start på klokka 8 på lørdagen. Denne plassen lå 13 nautiske fra campen, og lå også et godt stykke vekk der de andre artene skulle hentes. Det var derfor en risk å ta, og et avvik fra Ingemars rute fra fjoråret. Men vi måtte satse høyt om vi skulle ha sjans i dette selskapet. På vei ut stoppa vi kun ett sted for å plukke makrell. Stoppet varte i 10 minutter, på den tida hadde vi plukka tre torsk over målet, samt to makrell. 90 poeng smack, vi var igang. Peisa utover siste biten til dypplassen, sjekka driften, justerte oss og slapp ned. For å oppsummere tida på dypet kort, det var svart hav. Her som det hadde vært Texas og jazz dagen før, var det nå klinisk. På to timer hadde vi kun klart å få opp små brosmer, verdt 10 poeng hver, samt en uer. Vi måtte videre for å rekke over dagens agenda, men vi hadde satsa mye ved å reise helt hit så vi måtte ha noe uttelling. Ett siste drift etter svarthå ute på flata, endte med to svarthå og to uer, og vi pusta letta ut. Klokka var nå 12.30, og vi hadde 485 poeng. Dette var igrunn bare en svarthå bak skjemaet, men vi hadde brukt en time mer enn vi hadde fastsatt på forhånd. Deretter peisa vi en halvtimes tid nordover, til en plass vi hadde bøtta opp pene hyser dagen før. Også her var det dødere enn dagen før, men vi brukte heldigvis ikke mer enn et kvarter på å plukke tre hyser, samt en lusuer. 620 poeng. Neste på planen var hvitting, en 5 minutter unna. Før vi fant hvittingen flekka vi opp tre sei a 30 poeng hver, deretter brukte vi en halvtime på å få tre greie hvittinger a 50 poeng, samt en lusuer. 905 poeng nå. Nå var det rødspettetid. På tross av dårlig drift brukte bare en halvtimes tid på å plukke tre sandflyndrer, tre rødspetter, og en bonus lomre, verdt hele 125 poeng inkl specimenpoeng. Tida rant fra oss og vi måtte rase innover, vi svingte inn til kai nøyaktig klokka 17. Ved innveiing viste det seg at vi hadde klart 1305 poeng, noe som holdt til ledelse etter dag 1.

Lomre på 670 gram.
Småkveite, dessverre under minstemålet.

Søndag
Etter litt for mye voksenbrus på lørdags kvelden, var vi klare på kaia – med utror klokka 7. Vi visste at mange av de andre laga hadde lette arter å hente, så vi måtte virkelig gjøre en jobb for å holde unna. Vi starta dagen med gapeflyndre. Denne hadde vi fått mange av på fredagen, også over specimenvekta på 550 gram. Idag var det treigere, og vi måtte trykke en halvtimes tid før vi hadde tre stk i båten. Dog var alle ganske små, men vi hadde ikke tid til å trykke for en specimenfisk. På vei ut sundet stoppa vi og plukka den siste makrellen vi mangla, samt at vi gjorde et forsøk på øyepål men totalt uten resultat. Neste stopp var lange og steinbit, rundt en 40-meters topp like ved. Her svei vi av to timer, med tre poenggivende fisker: den siste lusueren, samt en 60-poengs lange og en 70-poengs gråsteinbit. Vi skulle så gjerne hatt et par til av de, men vi måtte videre. De neste to timene ble lagt til kombinert steinbit/rødspettesatsing. Det eneste som kom opp her var en haug med sandflyndrer, en liten kveite, samt en feilkroka 2-kilos rødspette. Irriterende! Litt før tida kjørte vi den halvtimen tilbake til campen igjen for å hente ulke før tida var ute, vi dreiv rundt inne ved kaiområdet og spotta to ulker. Den ene ble med opp, mens den andre datt av i lufta…Vi så lite annet (fikk seinere vite at de to hjemmelaga hadde liggi igjen i havna ved utror og nøta bøttevis med mikrofisk…), så vi tok det siste kvarteret for å prøve på speki gapeflyndre. Det blev inget, og vi måtte pakke snippvesken. Med en under middels dag, var vi klare over at vi kom til å falle på resultatlistene.

På premieutdelinga litt seinere viste det seg at de to hjemmelaga med hhv Kim og Øyvind hadde sanka godt over 1000 poeng denne dagen, og klatra over oss på lista. Med bare 425 poeng på dag 2 måtte vi nøye oss med en tredjeplass av 7 lag, men var igrunn godt fornøyde med det. Det var langt opp til andre og førsteplass poengmessig, så vi hadde nok ikke klart det uansett med ruta vi la opp (og med flyten til de to andre laga på søndagen). Det fikk riktignok raska med oss litt premier også, både for 3. plassen, og for størst hyse (2,8 kg) og mest poenggivende fisk (lomra). Sistnevnte vant jeg intet mindre enn en flytedress for.

Var rimelig sliten på taxien og flyet hjemover, men allerede før jeg hadde dyppa snøre på fredagen hadde jeg bestemt meg for å komme tilbake til neste år. Topp notch Team Sluk!

Boms 3 – Frank

4 dager, 29 fisketimer, 5 perser og 1 ny art. Sånn kan egentlig langhelgen ved Lauklines oppsummeres.

Torsdag – Ankomst

Ankomst ved Lauklines 40 min etter skjema på grunn av taxitrøbbel, la gå! Været kan beskrives med det populære utsagnet 10+, stemningen var god, tempen lå på 13+ og vi skulle ha et godt anlegg for å få en tåpp nåtsj helg, skitt fiske eller ei.

Etter stoppen innom Eide Handel, Ferskvare og Kveiteutstyr AS var vi rustet med proviant type 1 pose med drikkevarer og mat hver, med lite bekymringer for å gå tom, da det så ut til å gå greit med en kjapp stopp innom Holths & Co dagligvarehandel på rorbuene, siden de handlet mat for ca. 4 ukers opphold på en øde øy. Inkludert dopapir.

Resten av kvelden gikk med til progråkk, svenske partyhits med små innslag av kartspionasje og Blue Nun.

(Foto: Irvin Kilde)

Fredag – Det store testfisket

11 brødskiver med skinke og tubeost mekket og delvis fortært, kom vi oss utpå litt ettermælende i omtrentlig 9 tiden på morgenkvisten. Ikke et vindpust, flat fjord, 10+ celsius og trolsk stemning med solglimt gjennom morgentåken. Denne dagen var det fritt prøvefiske med fritt valg av båt og mannskap sett bort ifra minimum en pers i båten med båtførerbevis, la gjengen på cikka 5-6 båter utpå for å moe fiskeutstyret til konken. Skipper SindreBau og jeg diltet etter Cap`n Irvs Lubbcrew utpå dypet denne dagen da vi alle hadde ønske om å få sjekket forholdene i nordgokk etter spennende fangster som Irvolini har fantasert om dagene i forveien.

Kort fortalt ble det 7 pers i båten, hvorav følgende fem på meg:

Pers på brosme, 9,2kg. (Foto: Sindre Bøe)
Pers på uer, 1,5kg. (Foto: Sindre Bøe)
Pers på hyse, 3,16kg. (Foto: Sindre Bøe)
Pers på makrell, 650 gram. (Foto: Frank Sande)
Ny art, gapeflyndre, 360 gram. (Foto: Sindre Bøe)

De to andre persene sto Sindre for, med en solid brosmepers og ny pers på gapeflyndre. (Etter at Adrianos Skrotumulus sparket på sjø bildebevisene på forrige pers) Etter å ha flekket opp bra fisk alle plassene vi fisket på, godt veiledet av de lokalkjente Gadusgutta, vil jeg selv oppsummere testfisket som vellykket pluss. 13 timer på sjøen denne dagen må vel duge som oppvarming. Rolig progjazz og svenske ballader, svenske griseviser og litt mer mys denne kvelden.

(Foto: Sindre Bøe)

Lørdag og søndag – Konkurranse

For å korte ned litt langdryg dyslektisk tekst, vil jeg prøve å oppsummere konkurransedag 1 og 2 med et punktvis hendelsesforløp i vakker harmoni.

Laget; OnkelFrank Kvistefist: Frankosaurus, Kvistefist «Skåne» Mikael, Kim «den e fiiin» Johansen

Team OnkelFrank KvisteFist! (Foto: Frank Sande)

Lørdag – Brosme, uer, 2 av 3 lusuer, torsk, sei, hå, sandflyndre, hyse  –  Check.
Søndag – lusuer nr. 3 av 3, skrubbe, tangsprell, ulke, hvitting, rødspette, makrell

Ny gaperpers, 410 gram. (Foto: Kim-Eirik Johansen)
Ny spettepers, 770 gram. (Foto: Kim-Eirik Johansen)
Noen sitat:
«hellvettee speki+ lusuer Franko!» Biologer; «neeeej vanlig uer, idioter»
«killar, jag har fullt snøura mao Kåljbögar! Nei ventä dom flytar bött.» Kiim og F. Saurus over rekka med panisk innausing av hvittingene.
«shit gutta, svarthå var speki, heiv på sjø 85 poeng, jaja, den va fiin.»
Prøvde å lure Irvin med denne snasne linefangsten, men han var ikke på innveiinga.. (Foto: Frank Sande)
Sluttresultat
2. plass!
200 poeng under 1. plass, svarthåen ubetydelig heldigvis. Ingen Brugdeagn på F. Saurus.
«Franko var i Tromsø engaaang»
/10+
/end

Boms 4 – Sindre

Dag 1 – Ankomst

Eg hadde gleda meg lenge til denne turen. Eg hadde gleda meg til godt fiske, stor fisk, fine folk, flott natur, grismat, pils, kameraderi, promping og lite dusjing. Men mest av alt, hadde eg gleda meg til å avduke denne t-skjorta:

(Foto: Frank Sande, Adam Andrèn eller Irvin Kilde, samt (delvis) Åsmund Rønjom Isaksen)

Eg hadde ståltrua på at denne t-skjorta skulle bringe meg lykke og hell på turen, og avduka den når alle vi fire var samla på flyplassen i Tromsø. Eg har ikkje vore nord for polarsirkelen på 10 år, også då i Tromsø. Dette var i mine gamle glansdagar som mannskap på reketrålar, og jaggu fann eg ikkje fram eit av bileta frå den gongen også:

Byen er Tromsø, håret er langt, songen er Knocking On Heavens Door, baren er.. ukjent. (Foto: Ukjent)

Etter litt kluss, kom omsider ein buss, og vi vart skyssa til Lauklines. Fyrste kvelden var det vel berre Adam som fiska, og etter litt planlegging, synsing og småfesting la vi oss, mildt bedugne.

Dag 2 – Testfiske

Vel, å kalle det testfiske blir vel ikkje heilt rett. Om dette var reint testfiske hadde vi sikkert ikkje brukt så lang tid på Irvins “mulige spot for gråskate og flekksteinbit”, langt ute i gokk mokk. men når forholda var så fine som dei var (havblikk+), måtte vi nytte sjansen, det kunne bli lenge til neste sjanse. No hadde vel ingen av oss heilt trua på korkje gråskate eller flekksteinbit, men ein får ikkje fisk utan å prøve, og vi trøsta oss med at det kunne jo alltids ryke på fin uer eller kjempebrosme der nede på 400+.

Ein kan muligens klage på den skeive horisonten i bilete, men ikkje på vinden. (Foto: Sindre Bøe)
Og vist vart det kjempebrosmer! Fyrst høyrde vi nokre skrik frå Adam i andre båten, og fekk melding om 10+ over telegrafen. Rett etterpå flekka Frank opp ei på 9,2kg, som var ny pers for han. Eg fekk vippa eit par uer, og det er jo alltid kjekt for oss som ikkje har slike like tilgjengeleg i Trondheim. Men etterkvart kom det noko luskande og byrja å dra rimeleg fast og bestemt i snøret. Ein heil småsei var tydelegvis på vei i ein eller annan kjeft, og eg lot snøret gå nokre meter før eg sette kroken.

*sveive-sveive-sveive-sveiv-sveive..BAM—FAST.*tighte brems*..-sveive-sveive-sveive..BAM …bevegelse?..FISK!…ÆÆÆÆ!*

Det var noko utruleg seigt i andre enden, og eg fekk pressa Edge-stanga i ein svært lovande bue. Det var kanskje like greitt at spolen på snella berre var halvfull, for dette var tungt arbeid for ei stakkars overvektig kontorrotte frå Sunnmøre.

(Foto: Frank Sande)
Om dette ikkje var skate, så måtte det være ei stor brosme, tenkte eg. Men samtidig hadde eg jo aldri fått større brosme den klassen før, og eg har tidligare blitt lurt til å tru at 3-kilosbrosmer er både det eine og det andre, så eg klarte å styre forhåpningane ned til denne kommentaren:

“muuligens pers ja… trur muuuligens det ja… mja.. jo..kan være pers.”
Under nokre sinte utras i midten av vatnet, trudde eg nesten at det hadde smelt på ein storsei i tillegg, men etter litt stanging ga den seg, og den gjekk over i kategorien “jevnt tung”. Når den omsider braut overflata kunne eg konstatere at:

“joda…det e nok pers…herreFAEN den e BØVLIGE!”

Opp kom denne:
Tyrnos 30 såg plutseleg ut som ei nett kastesnelle… (Foto: Sindre Bøe)
Den måtte vel være 12 kilo, MINST? Eg grov fram vekta, men den valde sjølvsagt å ta kvelden der og då. Den telde frå null og ukontrollert oppover mot evigheita, utan at det hang noko i kroken. Kjapp telefon, og Irvin var på plass med vekt, og dommen blei avlagd:

“Fy faen Sindre… tretten fem..”

13500 gram, 105cm. Spekimen, klubbrekord, 10-poengar og nydeleg å sjå på etter treig oppsveiving med halvfull snelle! (Foto: Irvin Kilde)
(Foto: Irvin Kilde)
(Foto: Irvin Kilde)
Det at den ikkje hadde lever og magesekk hengande ut av gjellene var nok positivt med tanke på vekta, men det skulle vise seg at mageinnholdet bestod av ein skarve håndfull fordøygd graut. Ikkje hadde den rogn heller, så potensialet på denne fisken med sine 105cm er nok oppe og snusar i 15-16kg.
No spretta eg ein porter, og låg bærre å “tullefiska” og ringde rundt og plaga diverse bekjente med bodskapen om den gilde fangsten. Før vi flytta oss innover mot land, fekk eg nok ein gong god bøy, denne gongen før eg hadde nått botnen. Men Ingemar sa når han putra forbi: “Vi har nåt her som vi kallar speed-uer..”, og jaggu fekk han rett:
Uer-kvadruppel, eller “speed-uer”. (Foto: Sindre Bøe)
På vei inn klarna skodda opp, og det nordnorske landskapet kom til syne. (Foto: Sindre Bøe)
Neste stopp var ein bankers hyseplass som hadde gitt godt med store hyser tidlegare. Eg har allereie ei stor hyse inne på NM-listene, men håpte på å kanskje få ei til. Det var definitivt mykje hyse der, og mens Frank persa to-tre gongar, klarte eg å unngå dei store.
Vi drog vidare til ein flatfisk-spot like i nærleiken, men her hadde korkje eg eller Frank hellet med oss. Ei sandflyndre på kvar var det heile, og det var tydeleg at Adam, Irvin og Ingemar fekk meir i den andre båten, både av eine og andre sorten.
Siste stopp for dagen var å prøve gapeflyndra i den berømte “mudderbakken” lenger inne i fjorden. Og sjølv om forholda ikkje var optimale, fekk både eg og Frank flekka opp to kvar på den korte stunda vi låg der og dreiv. Frank sine har dykk allereie sett bilete av lenger oppe, og eg har ei ørlita kjensle av at denne rapporten kanskje blir lang og bildetung nok, utan at vi treng å legge ut dobbelt med bilete av same fiskane. Men her er altså mine to:
250g 30cm – Ny pers (Foto: Frank Sande)
Ny vri av obligatorisk gapert-posering. (Foto: Frank Sande)
450g 37cm – Endå nyare pers (Foto: Frank Sande)
Ei flott avslutning på ein meget bra dag!

Dag 3 – Fyrste konkurransedag

Dagen starta, som dagen før, med eit slør av skodde som la seg lågt i terrenget, og det var like dørgande stille som dagen før.
(Foto: Sindre Bøe)
Kapteinen. (Foto: Sindre Bøe)

Eg vart trekt ut på båt 6, og fekk dermed Martin Høier som kaptein. Vi tuffa oss fyrst utover mot yttersia for å fiske uer, noko som gjekk rimeleg kjapt, og vi fekk i tillegg dei obligatoriske brosmene, eit par sei, nokre lusuer og ei lange (som vist skal være vanskeleg her?).

Uer (Sebastes marinus) (Foto: Sindre Bøe)

Vidare prøvde vi oss lenge på hyse, men hysespotten som var så fruktbar dagen før, husa vist berre småsei i dag. Eller, vi kom ikkje gjennom småseien og ned til hysa, kan ein vel sei. Vi fann ut at dette var bortkasta tid og byksa vidare til flatfisking i storslåtte omgivnadar.

Usikker på kor bra dette panorama-greiene blei. (Foto: Sindre Bøe)

Vi prøvde på tre forskjellige spots, og eg klarte heldigvis å lure opp to av den gjevaste sorten, i tillegg til eit drøss med sandflyndrer og ei lita kveite (veldig lita).

1250 og 1300 gram. Pent snitt i nord. (Sindre Bøe)
Kanskje nokre fjellfolk har peiling på kva fjell dette er? (Foto:Sindre Bøe)
Etter dette prøvde vi oss etter ulke, men utan hell. Vi drog deretter vidare og prøvde etter gapeflyndre, men også her var det skremande daudt i forhold til dagen før, og vi fekk ingen. Oppsummert for dagen endte vi på ein nest siste plass av 7 lag, med 750 poeng. Ikkje heilt topp akkurat, men med ein dag til å fiske på, hadde i alle fall eg fortsatt trua på at ein pallplass var i rekkevidde om alt klaffa.

Sverre fekk også bli med på festligheitene på laurdagskvelden. (Fot: Frank Sande)

Dag 4 – Andre konkurransedag

Andre konkurransedagen starta med beskjeden om at kapteinen var sjuk. “Sindre, da blir du kapteijn, du e jo vant me båta så det går jo kjempefint.” Joda, eg tok på meg oppdraget med godt humør, og fekk nokre hotte kart-tips av Ingemar så vi ikkje skulle fiske fullstendig i blinde. Og når vi trudde at vèret ikkje kunne bli beire, viste Troms seg frå si finaste side, og ein kan vel ikkje be om beire forhold når ein skal leite etter ein veldig lokal hvittingbestand ute i havgapet!
Blir nesten religiøs. Men berre nesten. (Sindre Bøe)
Igjen: Usikker på kor bra dette panoramagreiene vart, men det gir i alle fall eit godt inntrykk av forhalda. (Foto: Sindre Bøe)

Fyrste post var altså hvitting, som vi ikkje hadde fått snurten av dagen før. Eg bomma sjølvsagt litt på spotten, og vi fekk nokre småbrosmer og uer, men så stille som det var, var det lett å manøvrere seg rundt. Til slutt fekk eg ein doublè over minstemål, men eg bitra på litt til, og etter 7-8 lusuer kom det opp ein anstendig ein på 1350 gram.

Anstendig hvitting. (Foto: Sindre Bøe)

Tre hvitting var oppe, då var kvota full, og ingen fleire poeng å hente der. Vi hadde også fått fylt seikvota med eit par sei på same plassen, og fått ei hyse, så starten på dagen lova bra. No trengde vi berre ei hyse til for å fylle kvota på tre, så vi stoppa på same plassen vi prøvde i går. Hysa var definitivt på plass, og vi fekk vel 10 stk. på like mange minutt. Sidan bettet var så bra, håpte eg på at det kanskje skulle dukke opp ein specimen, men dei holdt seg stabilt rundt 2500 gram. Vi tuffa difor vidare, og sidan vi hadde fylt kvota på sandflyndre og (nesten) raudspette dagen før, stima eg rett på ein spot det skulle finnast øyepål. (Blir det augepål på nynorsk?)

Kort fortalt vart det null fangst der, før vi på nytt prøvde ulker i ein fjøreskrent, som også gav null fangst. Deretter låg vi ei stund og prøvde på ein plass lenger inne i fjorden som husa steinbit og store ulker, men utan resultat. Dette kan muuuligens ha noko å gjere med at vi ikkje låg på rett plass, men dette fann eg ikkje ut før no nyleg. Jaja, pytt sann. Siste etappe for dei fleste var å forsøke gapeflyndre like ved campen, men den ville ikkje i dag heller, og vi tuffa mot land og innveging kl. 14:00. Vi endte på nytt på nest-siste plass, men eg fekk noko som var MYKJE meir verdt enn premiar og plassering, nemleg Tromsø Havfiskeklubbs Storfisker-jakkemerke!

Den skal henge på do til evig tid, saman med alle trofèa frå mi begivenheitsrike konkurransekarriere. (Foto: Sindre Bøe)

Vil avslutte med å takke Tromsø Havfiskeklubb og gjengen i Troms for eit særs hyggeleg arrangement i strålande vèr. Eg blir ikkje vond å be igjen!